Grote liefde voor het kleine eiland Baltrum

Bad-/Zwemvreugde anno heel lang geleden

Zoals bekend roemden al Plato, een van de grootste Griekse denkers en Hippocrates, de beroemdste arts uit de klassieke oudheid, de zegen van het koude en warme zeebad. Evenzo apprecieerden de oude Indiërs al meer dan drieduizend jaar geleden de genezende kracht van het zeewater en van de zeelucht, terwijl Goethe in de 18e eeuw het openlijke baden nog "een dwaasheid van de enthousiastelingen voor de natuurtoestand" noemen kon!

Volgens berichten uit die tijd gold tot in de 19e eeuw het openbare baden in 't algemeen als aanstootgevend of zelfs onfatsoenlijk. Zo dacht men nog gedurende de begintijd van het baden of zwemmen in zee helemaal niet aan "badkostuums", maar men ging met de kleren het water in! Zo is als voorbeeld het volgende gegeven historisch gewaarborgd: toen de hertogin van Berrie in 1817 in de Noorfranse zeebadplaats Diepe het openlijke baden sociaal aanvaardbaar maakte, schreed zij "in groot gala" de golven in. De baddirecteur begeleidde de hoge vrouwe in rokkostuum, cilinderhoed en witte handschoenen tot de knieën het water in, terwijl de baanbrekende gebeurtenis door een saluutschot passend gevierd werd.

Om de directe aanraking met het ontzettend natte element te vermijden, hield men het in toom door lijnen en touwen, die angstige heerschappen in uiterste nood konden vastpakken, en men hield het water door "hooggesloten katoenpakken" weg van het lichaam. Badwachters en badmeisjes boden de badgasten gedurende het bedwingen van het element een helpende hand.

Dan waren de oude Grieken met hun hoge cultuur "natuurlijker", waarover wij op school hebben geleerd dat zij zich zoals de held Homerus met de kreet "Thalatta! Thalatta!" ("De zee! De zee!") in het zilte nat stortten. En men kan zich niet voorstellen, dat ze zich daarbij aan touwen hebben vastgehouden. Gelukkig maar dat de badmode in de tussentijd een diepgaande verandering heeft ondergaan.

Vertaling van gedeelte uit de "Inselglocke" (Eilandklok) 1962

Trouwens: Haast 100 jaar nadat op het eiland Norderney in 1797 de eerste badkarren werden neergezet, kondigde de algemene vergadering van alle gemeenteleden op Baltrum in 1891 onder protocolnummer 45 met betrekking tot op het strand opgestelde badkoetsen met 46 tegen 28 stemmen de volgende politieverordening af:

1. Het baden of zwemmen op Baltrum is alleen bij gebruik van een badkoets toegestaan.
2. Overtredingen worden met een geldstraf van 9 Mark bestraft, waarbij in geval van onvermogen passende hechtenis van toepassing is.

Met protocol nummer 46 werd tijdens dezelfde vergadering besloten: "De prijs voor het gebruik van een badkoets bedraagt voor het seizoen voor een volwassene 1 Mark, voor een schoolkind 50 Pfennige."