 |
 | Zo is de zee |
|
|
In het hotel "Fresana" hangt een groot olieverfschilderij, dat een op het strand geraakt zeilschip afbeeldt. Vragen wij de hotelhouder naar de betekenis en herkomst van het schilderij, dan wordt hij spraakzaam: want het betekent voor hem een stuk familiegeschiedenis. Zijn grootvader, Ulrich Onnen Ulrichs, verloor tijdens een stormvloed aan het strand van het Noordfriese eiland Fanö in oktober 1906 zijn met tarwe geladen tjalk "Norden". De kapitein kon zich door de branding redden, de scheepsjongen vond de natte dood, Noordzee - Moordzee!
Als we op een mistige herfst- of winteravond, wanneer daar buiten op zee de schepen toeteren, tijdens een kopje thee luisteren naar deze of gene geboren en getogen eilandbewoonsters, die verhalen over hun jeugdtijd vertellen, dan eindigen de verhalen vaak met weemoedige herinneringen aan verdronken vaders en zonen en door hun zware dienst op zee ziek geworden en gestorven jeugdkameraden: "Ja, mijn man werd slechts 42 jaar. Een ongeval was schuld daaraan, hij was kapitein op een vissersboot. Hij verdiende goed; maar toen bleef ik met 5 kinderen achter! Hij vond tenminste nog hier op het eiland zijn eeuwige rust; maar Eberhard Gronewold is helemaal spoorloos verdwenen. Hij bleef onder IJsland. Hij was in een reddingsboot meegevaren, om de mensen van een andere vissersboot te helpen. De boot kenterde. In Reykjavik ligt hij begraven. En Ulrich Otten heeft een echt zeemansgraf gevonden. Hij was ook kapitein van een vissersboot, kwam in het net en viel overboord."
En nog dergelijke lotgevallen deelden Onne Albers en Reemt Ulrichs en Honke Ulrichs en... en... Wat zegt Gorch Fock? "Jongen, neem je muts 'es af, en dan gepast overboord!"
Vertaling van gedeelte uit de "Inselglocke" (Eilandklok)
|
